Je hebt het misschien gemerkt: de laatste tijd was het hier wat stil. Geen nieuwe artikelen, geen updates, niks. En nee, ik was niet aan het backpacken of die felbegeerde trail aan het hiken. Ik zat gewoon thuis. Maar in mijn hoofd? Daar was ik ergens anders.
Ik was in Alaska.
Niet fysiek, natuurlijk. Ik stond keurig in de rij bij de kassa, deed boodschappen, deed alsof ik mijn leven op orde had. Maar ondertussen zat een deel van mijn hersenen duizenden kilometers verderop, ergens tussen bevroren rivieren, eindeloze wouden en bergen die zo hoog zijn dat ze wolken lijken te doorboren.

Inmiddels ben ik weer op aarde geland, want het is af: mijn nieuwe boek over Alaska. Nu ik het zo opschrijf, klinkt het misschien een beetje dramatisch, maar wie zich ooit heeft laten meeslepen door een onderwerp waar geen einde aan lijkt te komen, herkent het wel. Die fascinatie die begint met één boek, één documentaire, en dan niet meer stopt. Die steeds dieper graaft, steeds meer wil weten, totdat je op een avond naar buiten kijkt en verbaasd bent dat je niet uitkijkt op een met sneeuw bedekte wildernis maar gewoon op de straat waar je al jaren woont.

Hoe het begon
Het begon eigenlijk best onschuldig. Ik las een boek over een gezin dat volledig geïsoleerd leefde in Alaska. De titel ben ik inmiddels kwijt, maar het effect niet. Ik kon niet stoppen met lezen. Pagina na pagina verdween en ik voelde iets dat ik niet helemaal kon benoemen. Een herkenning, misschien. Of gewoon nieuwsgierigheid naar een manier van leven die zo radicaal anders is dan de mijne.
Want laten we eerlijk zijn: ik woon boven een supermarkt die van 8 uur tot 22 uur open is. Ik hoef alleen maar aan een knopje te draaien voor warmte. Water stroomt uit de kraan zodra ik hem opendraai. Makkelijker kan het leven eigenlijk niet. En toch, of misschien juist daarom, fascineerde het me dat er mensen zijn die zoveel dichter bij de essentie van het bestaan leven. Die hun eigen hout hakken, hun eigen voedsel verzamelen, en voor wie een beer geen vakantiekiekje is maar een reële bedreiging.
Het engste wat ik ooit heb meegemaakt in de natuur? Een Schotse hooglander waarvoor ik, tot mijn grote schaamte, hard ben weggerend. In Alaska is de wildernis geen achtergrondmuziek. Het is de hoofdrol.

Van fascinatie naar obsessie (laten we het gewoon benoemen)
Na dat eerste boek kwamen de documentaires. En toen de artikelen. En toen de verhalen over onverklaarbare fenomenen en over mensen die van de aardbodem lijken te verdwijnen zonder een spoor achter te laten. Want Alaska heeft niet alleen die overweldigende schoonheid met ijskristallen die als diamanten in de lucht zweven en noorderlicht dat de hemel in groene en paarse golven doet oplichten – het heeft ook een donkere kant.
Alaska heeft het hoogste aantal vermissingen per capita van alle Amerikaanse staten. Mensen verdwijnen er. Soms worden ze maanden later teruggevonden, soms blijven ze voorgoed weg. En dan zijn er nog die andere verhalen, de verhalen over vreemde lichten, mysterieuze ontmoetingen en legendes die hardnekkig blijven bestaan omdat niemand ze definitief kan weerleggen.
Op een gegeven moment wist ik het: hier moet ik iets mee. Dit moet een boek worden.

Waarom ik niks van me liet horen
Het schrijven begon. En het herschrijven. En nog meer herschrijven. Ik wilde geen lijstje met feiten maken, geen droge opsomming van wat er allemaal mis kan gaan in de wildernis. Ik wilde laten zien en voelen hoe Alaska werkt, hoe het land zelf een medespeler is in alle verhalen die zich daar afspelen. Hoe de wildernis bepaalt waar mensen wonen, hoe ze reizen, waarom bepaalde mysteries mogelijk zijn.

Het boek begint daarom met het land zelf – de bergen, de rivieren, de dorpen, de luchtwegen die gemeenschappen verbinden. Daarna volgen de verhalen over afgelegen nederzettingen, inheemse gemeenschappen, verdwenen vliegtuigen, onverklaarde gebeurtenissen en mensen die de grenzen van hun vertrouwde wereld oversteken en daar soms niet meer uitkomen.
Sommige verhalen zijn klein en persoonlijk. Andere raken een hele regio. Sommige zijn glashelder gedocumenteerd, andere zijn legendes die maar blijven bestaan. Samen vormen ze een kaart – geen topografische, maar een menselijke kaart van ervaringen, mysteries en waarheden die soms vreemder zijn dan fictie.

En nu?
Nu is het af. Ik ben tegelijk opgelucht en een beetje weemoedig. Want na maanden in Alaska te hebben gezeten (in mijn hoofd dan), moet ik het nu loslaten en het boek de wereld in sturen. Voor wie het gaat lezen: hopelijk raak je net zo gefascineerd als ik was toen ik dat eerste boek opensloeg.
Ik ben benieuwd wat je ervan vindt. Of jij je net zo laten meeslepen. Of Alaska jou ook niet meer loslaat.

Voor nu: welkom terug hier op de site. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik alweer bezig ben met een nieuw project – dit keer wat dichter bij huis. Dus als het hier de komende tijd weer wat stiller is dan verwacht, weet je tenminste waar ik zit. Ergens tussen de regels van het volgende verhaal, hoogstwaarschijnlijk starend naar mijn scherm terwijl mijn koffie koud wordt. Maar ik beloof dat ik af en toe een teken van leven geef.
Tot snel!

Informatie boek
Titel: Alaska: mysterie in de wildernis
Aantal pagina’s: 417
ISBN Paperback: 9789465381992
ISBN E-book: 9789465382005

Het e-book is al verkrijgbaar, ook via Kobo Plus. De paperback komt begin januari uit.