Ik ben Eva Krap, journalist en schrijver. Ik begon met het interviewen van mensen, met het vertellen van verhalen die anders onzichtbaar bleven. Daarnaast schreef ik artikelen waarin ik reflecteerde op wat ik tegenkwam in gesprekken, het nieuws en het dagelijks leven. Die publicaties vind je hier nog steeds. Het zijn verhalen van gewone mensen die iets bijzonders hebben meegemaakt of gedaan.
Maar in de loop der tijd verschoof mijn focus naar iets waar ik al jarenlang door geobsedeerd ben: onverklaarbare fenomenen. Ik pak dat aan zoals ik als journalist heb geleerd: kritisch, grondig en met aandacht voor alle kanten van het verhaal. Ik verzamel ervaringen, zoek naar bewijsmateriaal, luister naar kritische geluiden en duik in wetenschappelijk onderzoek. Want het interessante zit hem juist in de nuance, in wat we wel weten en wat we definitief niet weten.
De naam De echte mensen verwijst naar wat al mijn werk verbindt: echte mensen die iets hebben meegemaakt. Hun verhalen verdienen het om serieus genomen te worden, onderzocht te worden en begrepen te worden.
Je vindt hier dan ook mijn boeken over onverklaarbare fenomenen, interviews uit mijn journalistieke tijd, en af en toe een artikel over waar ik mee bezig ben.

Ontdek de nieuwste artikelen
-
Spinoff onverklaarbare plaatsen: Missing 411
In de wildernis van Amerika verdwijnen elk jaar mensen. De meeste worden gevonden, levend of dood. Sommigen nooit. Dat is de realiteit van de wildernis – een plek die even…
-
Onverklaarbare plaatsen deel 13: Pine Barrens
Het is 19 januari 1909, half drie in de nacht, en Nelson Evans wordt wakker van een geluid dat hij nooit eerder heeft gehoord. Het is geen dierlijk geluid –…
-
Onverklaarbare plaatsen deel 12: Sallie House
Tony Pickman staat in de deuropening van de babykamer en staart naar iets dat zijn hart doet stilstaan. Het is juni 1993, een paar dagen nadat hij en zijn vrouw…
-
Onverklaarbare plaatsen deel 11: Stanley Hotel
Het is oktober 1974, en Stephen King kan niet slapen. Hij ligt in kamer 217 van het Stanley Hotel in Estes Park, Colorado, starend naar het plafond terwijl zijn vrouw…

Over mij
Als kind was ik al geobsedeerd door taal. Door hoe woorden andere werelden konden oproepen, hoe je met een paar zinnen iemands dag kon veranderen of iemand kon meenemen naar een plek die alleen in hun hoofd bestond. Ik schreef constant: briefjes, verhaaltjes, zinnen die ik probeerde te perfectioneren tot ze precies goed klonken.
Wat me fascineerde was niet alleen wat je met woorden kon zeggen, maar wat ze met mensen deden. Hoe taal iemand kon raken op een plek die ze zelf misschien nog niet eens kenden. Hoe je gedachten helderder kon maken dan iemand zelf voor mogelijk hield.
Schrijven is voor mij een vorm van vertalen van wat iemand voelt naar wat gelezen kan worden, van chaos naar helderheid, van een vaag idee naar iets tastbaars dat blijft bestaan. Het is puzzelen met zinnen tot alles klopt en de woorden doen wat ze moeten doen.
En dat moment – wanneer een tekst eindelijk klopt – daar leef ik voor.
