Auteur: Eva Krap
-
© Bhossfeld Iedereen heeft ze. Dromen. Die dingen die we “ooit nog eens” gaan doen als de tijd rijp is.Een rondreis door Azië. Een eigen bedrijf starten. Een boek schrijven. Leren schilderen. Die cursus fotografie. Dat instrument weer oppakken. Verhuizen naar het platteland. Een tuin vol groenten kweken. Parachutespringen. Een marathon lopen. Vrijwilligerswerk in het…
-
© Mynzman Mijn brein werkt eigenlijk altijd te hard. Het is creatief en nieuwsgierig, wat vooral handig is bij het bedenken van oplossingen. Geef me een probleem en ik kom altijd wel ergens op. Of het werkt is een tweede, maar dat mag de pret niet drukken. Die creativiteit heeft ook een keerzijde. Als iemand…
-
© Geralt Vanochtend werd ik wakker met de vage hoop op een normale dag. Koffie, ontbijt, misschien wat productief doen. Maar het universum had andere plannen. Of eigenlijk: de zon had andere plannen. Mijn telefoon lichtte op met appjes. Veel appjes. Screenshots van grafieken die eruitzagen alsof iemand per ongeluk een seismograaf in een blender…
-
Gisteravond verzamelden zich tweehonderd mensen bij het Johan Cruyff Court in Daalmeer, Alkmaar. Vrienden, buurtbewoners, politieagenten en handhavers waren samengesmolten tot één stille stoet. Ze kwamen voor Tijn, een 25-jarige jongen wiens leven op brute wijze werd beëindigd. Om 19 uur stak zijn beste vriend een fakkel aan, en in de flakkerende stilte begon een…
-
Het is geen geheim dat ik documentaires verslind over het bovennatuurlijke. Niet als gelovige die alles klakkeloos aanneemt, maar ook niet als cynicus die alles wegwuift met een geïrriteerd handgebaar. Ik zweef ergens in het midden, met een blik van wat als… die maar niet wil verdwijnen. En de laatste tijd, terwijl ik door die…
-
Democratie. Wat een prachtig woord. Het rolt bijna statig van je tong, vol belofte en burgerplicht. Afgelopen woensdag mochten we er weer aan: stemmen. En op zich zou je denken dat het allemaal wel meevalt. Je krijgt een biljet zo groot als een bedlaken, een rood potlood, en dan wandel je dat hokje in. Hoe…
-
Aan het begin van de avond luister ik altijd een podcast op Podimo. Gisteravond stond Bizar op het programma, met host Henrik Slagter en zijn moeder (altijd liefkozend ‘Ma’ genoemd). De aflevering ging over de gruwel achter datingprogramma’s. Ma had een mooie selectie gemaakt, waaronder het verhaal van de ‘Dating Game Killer’, een seriemoordenaar waaraan…
-
Deze week zag ik twee vrouwen die weigerden om zich klein te laten maken. Twee momenten die me lieten zien wat het betekent om je stem niet te laten onderdrukken, ondanks alle pogingen om je het zwijgen op te leggen. Sylvana Simons zat aan tafel bij Pauw & De Wit tussen een rijtje mannen die…
-
Als kind keek ik vol fascinatie naar oudere mensen. Hun ogen straalden zoveel wijsheid uit, en hun rimpels waren een landkaart van hun levensverhaal. Ik kon niet wachten tot het mij ook zou overkomen. In mijn kinderlijke verbeelding zag ik mezelf als een oude, wijze vrouw – iemand naar wie anderen zouden luisteren, wiens woorden…
-
Het besef kwam geleidelijk, zoals de meeste levensveranderende inzichten. Ik stond in de supermarkt en keek toe hoe een vriendin in mijn ogen kortaf deed tegen de kassamedewerker. En daar stond ik dan, als een soort menselijke excuus-machine, breed te glimlachen naar de arme vrouw achter de kassa alsof ik wilde zeggen: “Sorry hoor, ze…