Ik heb gelogen

In mijn vorige artikel, over Alaska, schreef ik aan het einde dat ik weer meer artikelen zou gaan plaatsen, dat ik nu echt weer aanwezig zou zijn op de site en dat ik bezig was met een nieuw project, “dit keer wat dichter bij huis”.
Nou. Dat ging dus niet door.
Ik bedoel, ik ben wel aan dat project begonnen. Ik heb zelfs een paar hoofdstukken geschreven. Maar ergens halverwege merkte ik dat het me niet greep. Dat het saai voelde. Alsof ik gewoon aan het invullen was in plaats van echt te schrijven. En toen gebeurde er iets. Of eigenlijk: toen kwam er iets terug dat nooit echt was weggegaan.
Skinwalker Ranch.

Het begon eigenlijk al eerder
Jullie weten dat ik gefascineerd ben door Skinwalker Ranch. Sommigen van jullie lazen die nieuwsbrief die ik schreef omdat ik “woorden had gehad” – op de meest respectvolle manier die er bestaat – met de mannen van Complotcast. We waren het niet overal over eens, maar die discussie dwong me om helder te krijgen waarom dit onderwerp me zo raakt. Waarom ik denk dat er meer speelt dan sensatie alleen. Waarom inheemse stemmen die al eeuwen waarschuwen, misschien dichter bij de waarheid zitten dan wij willen toegeven.
Ik schreef dat korte stuk, publiceerde het, en dacht: oké, daar ben ik wel even klaar mee. Tijd voor iets anders.

Maar dat was een leugen tegen mezelf. Want elke keer dat ik aan dat andere project werkte – dat saaie project dichterbij huis – merkte ik dat mijn gedachten afdwaalden. Naar Utah. Naar die ranch waar generaties lang mensen vluchtten zonder goed te kunnen uitleggen waarom. Naar verhalen die niet pasten in onze wetenschappelijke kaders. En naar mysteries die zich onttrokken aan elke verklaring.
Op een gegeven moment stopte ik met doen alsof. Ik sloot dat andere document en ik opende een blanco pagina.

Waarom ik verdween (alweer)
Op dat moment verdween ik weer. Compleet. Er kwamen geen artikelen, geen updates, niks. Ik zat weer in die toestand waarin je beleefd “goedemiddag” zegt tegen de buurvrouw, maar in je hoofd ben je duizenden kilometers verderop, op een plek waar dingen gebeuren die niemand kan uitleggen.
Want dat korte stuk dat ik eerder schreef? Dat was de voordeur. Maar het huis erachter was enorm en ik wilde het hele huis laten zien.

Ik wilde vertellen over de Ute-oudsten, die nog steeds weigeren over deze plek te spreken. Niet uit geheimzinnigheid, maar uit respect voor krachten die je triggert door ze te benoemen.
Ik wilde vertellen over de vloek die misschien werd uitgesproken na de Long Walk – een van de donkerste momenten in de Amerikaanse geschiedenis – en over hoe verraad tussen volkeren iets groter creëerde dan woede alleen.
Ik wilde vertellen over de Shermans, die twee jaar op de ranch woonden en uiteindelijk vertrokken met gebroken harten, te bang om te blijven, te beschaamd om uit te leggen waarom.
Ik wilde vertellen over wetenschappers die miljoenen investeerden en ontdekten dat apparatuur faalde, precies op de momenten dat er iets gebeurde. Alsof de ranch wist dat ze keken en zich niet liet vangen.
Ik wilde vertellen over Brandon Fugal, die de ranch kocht en besloot: genoeg geheimen, laten we het openbaar maken. En hoe dat alles veranderde – de fenomenen, de aandacht, de manier waarop we ernaar kijken.

Al die verhalen, al die lagen – dat vroeg om meer dan een artikel. Dat vroeg om een boek.
Dat andere project? Het ging over iets dat gemakkelijker uit te leggen was. Maar misschien was dat precies het probleem.
Wat me namelijk fascineert – en dit geldt voor Alaska, voor Skinwalker Ranch, voor alle fenomenen die me niet loslaten – is juist het mysterie. Skinwalker Ranch is precies dat. Het is geen verhaal dat je even vertelt. Het is geen raadsel dat je oplost. Het is een plek die generaties lang mensen heeft gefascineerd en verdreven. Het is een plek die tot op de dag van vandaag weigert zich te laten begrijpen.
Hoe kon ik daar weerstand aan bieden?

Wat het nu is
Het boek heet Skinwalker Ranch, hoe een afgelegen ranch een wereldwijd mysterie werd en het is het complete verhaal. Chronologisch, gelaagd, zonder sensatie maar met alle fascinatie die ik voel. Van de oudste inheemse overleveringen tot de hypermoderne experimenten van vandaag. Van persoonlijke horror tot wetenschappelijke frustratie. Van stilte tot wereldwijde bekendheid.
Het is geen bewijs van het paranormale. Het is geen poging om te overtuigen. Het is een poging om eerlijk te zijn over wat we weten en wat we niet weten. Om feit van fictie te scheiden zonder de verwondering te verliezen.
En bovenal om te laten zien dat degenen die al eeuwen waarschuwden, gelijk hadden. Dat we hadden moeten luisteren. Dat we nog steeds moeten luisteren.

Dankjewel, Complotcast
Dus dank jullie wel, mannen van Complotcast. Zonder jullie was dit boek er misschien niet eens van gekomen, want die discussie was de vonk. Die maakte me bewust van wat ik wilde zeggen, waarom dit onderwerp me raakt en waarom ik geloof dat er meer is dan sensatie, maar ook meer dan sceptische afwijzing.
Die nieuwsbrief die daaruit voortkwam was het begin, maar het was niet genoeg. Nu pas voelt het verhaal af, nu ik alles wat we tot nu toe weten heb gedocumenteerd.

Tot slot (en geen beloftes dit keer)
Ja, ik heb gelogen. Ik zou meer artikelen schrijven. Ik zou aanwezig zijn. Ik zou dichter bij huis blijven.
In plaats daarvan verdween ik alweer, compleet opgeslokt door een plek die zich niet laat vangen in korte stukken of makkelijke verklaringen.
En weet je wat? Ik heb er geen spijt van. Want dit boek moest er zijn. Dit verhaal moest verteld worden. Soms moet je gewoon accepteren dat fascinatie je meesleurt, of je dat nu gepland had of niet.
Ik ben benieuwd wat je ervan vindt en of je aan het einde denkt: ik snap het niet helemaal, maar ik wil meer weten.
Voor nu: ik beloof niks meer over wat hierna komt. Want ik ken mezelf inmiddels. Mijn hoofd reist waar het heen wil en ik kan alleen maar volgen.
Tot snel (misschien).

Informatie boek
Titel: Skinwalker Ranch, hoe een afgelegen ranch een wereldwijd mysterie werd
Aantal pagina’s: 164
ISBN Paperback: 9789465382883
ISBN E-book: 9789465382890

Het e-book is vanaf volgende week verkrijgbaar, ook via Kobo Plus. De paperback komt halverwege januari uit.