Gisteravond zat ik op de bank en scrolde een beetje doelloos op YouTube, toen ik opeens een aflevering tegenkwam die me direct greep: Jack Osbourne en Cindy Kaza in gesprek over Skinwalker Ranch. Mijn hart maakte een sprongetje. Dit onderwerp fascineert me al jaren. Niet de sensatie, maar vooral wat we wel zeker weten en wat we niet weten. Wat me direct opviel aan dit gesprek was hoe genuanceerd ze waren. Ze doken er dieper in dan de gemakkelijke verklaringen die je overal tegenkomt.
Veel mensen grijpen meteen naar skinwalkers als verklaring voor alles wat zich op die mysterieuze plek in Utah afspeelt. Elke vreemde lichtflits, elk onverklaarbaar geluid, elke angstaanjagende ontmoeting moet wel een skinwalker zijn, toch? Maar Jack en Cindy dachten verder, precies zoals ik dat in mijn boek heb gedaan. Ze lieten een Navajo vrouw aan het woord, iemand die weet wat skinwalkers werkelijk zijn. Dus niet de geromantiseerde horrorversie die door films en tv-series is gevormd. En wat zij vertelde, was verhelderend en tegelijk verontrustend.
Ja, skinwalkers zijn gevaarlijk. Ja, volgens de traditie zijn ze ontstaan door een afschuwelijke daad – het vermoorden van een geliefde – en ja, ze kunnen van gedaante veranderen. Maar het verhaal is zoveel complexer dan de gemakkelijke conclusie die vaak wordt getrokken: dat native inwoners verantwoordelijk zijn voor vervloekte plekken. Het is een narratief dat steeds vaker opduikt wanneer er ergens in Amerika onverklaarbare fenomenen plaatsvinden. “De natives hebben het land vervloekt,” hoor je dan. Het is een bewering die niet alleen simplistisch is, maar ook pijnlijk en oneerlijk. De Navajo en andere inheemse volkeren zijn dit zat, en terecht. Als er al volkeren zijn die hun land eren, hun omgeving met respect behandelen en een diepe verbinding voelen met de aarde, dan zijn het de natives wel. Waarom zouden zij hun eigen land vervloeken?
Toch sloten Jack en Cindy hun ogen niet voor de vreemde, soms sinistere ervaringen die mensen daar hebben. Jack had het over zijn eigen bezoeken aan de omgeving rond Skinwalker Ranch. Dat was niet op de ranch zelf, want daar kom je simpelweg niet. Hij vertelde iets wat me echt kippenvel bezorgde. Hij denkt sowieso dat er misschien een immens portaal is, een soort opening naar iets anders, maar hij heeft ook iets gezien wat hij alleen als een skinwalker kan omschrijven. En toen werd het verhaal nog vreemder.
Op een avond zat hij buiten met iemand, en ze zagen een persoon die zich vreemd gedroeg. Vanaf dat moment zag Jack een zwarte vlek in zijn ooghoek. Eerst klein, amper merkbaar, maar de vlek groeide. Elke dag werd hij groter, tot Jack bijna geen zicht meer had. Eenmaal thuis, terug in de vertrouwde veiligheid van zijn eigen omgeving, kreeg hij een diagnose die hem compleet overviel: multiple sclerose.
Hij is niet de enige. Meerdere mensen die de omgeving hebben bezocht, zijn thuisgekomen met een auto-immuunziekte. Het werd een levendige, intrigerende discussie: is daar iets, een kracht, een energie, een entiteit, die dat veroorzaakt? Want skinwalkers staan daar volgens de overleveringen om bekend. Ze kunnen ziekte brengen, mensen verzwakken, hun lichaam van binnenuit aantasten. Is dat toeval? Of is er iets aan de hand dat we nog niet begrijpen? Er is weliswaar geen enkel bewijs, maar het is wel een correlatie die vragen oproept, aldus Jack en Cindy.
Wat het ook is, de aflevering was precies wat ik zocht. Ze namen, net als ik in mijn boek over Skinwalker Ranch heb gedaan, alle kanten mee. De verschijnselen, de verhalen, de wetenschappelijke benadering, maar ook het respect voor de cultuur en de mensen die daar al eeuwen wonen. Het is makkelijk om te wijzen naar het mysterieuze en het onverklaarbare, maar het vraagt moed en openheid om echt te luisteren naar alle stemmen, alle perspectieven. En dat maakt dit verhaal, dit onderwerp, zo ongelofelijk fascinerend. Skinwalker Ranch blijft een plek waar de grenzen tussen werkelijkheid en het onbekende vervagen, waar vragen groter worden in plaats van kleiner, en waar misschien wel nooit een eenduidig antwoord zal komen.